Dobowe zapotrzebowanie ustroju na poszczególne składniki po­karmowe określają normy żywienia. Opracowanie tych norm — usta­lających ile i jakie składniki odżywcze trzeba dostarczyć organizmo­wi w dziennej racji pokarmowej - można uznać za największe osiągnięcie współczesnej nauki o żywieniu. Wysokość norm zależy od wieku, ciężaru ciała oraz stanów fizjologicznych (ciąża, karmie­nie piersią), rodzaju wykonywanej pracy, trybu życia jednostki, kli­matu i innych czynników. Im dziecko młodsze, tym szybszy i intensywniejszy jest jego rozwój, a tym samym - wyższe zapotrzebowanie na składniki pokarmowe w stosunku do 1 kg ciężaru ciała. W okresie niemowlęcym i ponie-mowlęcym (1 do 3 lat) zachodzą w ustroju dziecka przemiany po­łączone z dojrzewaniem czynnościowym narządów i tkanek. Dlatego tak wielkie znaczenie ma prawidłowe żywienie dzieci w tym wieku. Proces wzrostu trwa nieprzerwanie przez okres niemowlęcy, dzie­cięcy i młodzieńczy - aż do zakończenia pełnego rozwoju, tj. do 18-20 roku życia.